Hæ hó kæru
skólafélagar
Já það fór ekki svo í Gettu betur að
Daníel fengi verðlaun fyrir
snilligáfu 
Þeir voru nú nokkrir
brandararnir sem maður lét fljúga í keppninni, mjög
mismunandi grófir en höfðu eitt sameiginlegt að þeim hafði
öllum verið snúið upp á Bíóvertana 
En verðlaunabrandarinn já, er nú ekki
alveg klár á því hver þeirra fékk verðlaunin svo ég ætla bara að
segja ykkur eina verslunarsögu af mér.
Ég fór í Samkaup/Úrval um daginn, þar
sem úrvalið er ekki neitt bæ þe vei, og ætlaði að kaupa hundamat
handa litlu sætu Cocker Daniel hundtíkinni minni. Þegar ég ég kem að
afgreiðsluborðinu er mér tjáð af afgreiðslustúlkunni að
Samkaup/Úrval selji ekki rauðhærðum hundamat. Ég brást ókvæða við og sagðist
vera með kastaníubrúnt hár (sem er engin lygi) en hún þvertók fyrir
það að selja mér hundamatinn. Sagði hún mér að það væru svo
margir rauðhærðir sem sem keyptu hundamat og ætu hann sjálfir og ef
ég ætlaði að fá að kaupa hundamatinn yrði ég að sanna það að ég
ætti hund. Ég verð að
viðurkenna að það fauk örlítið í mig en ég skakklappaðist heim og
sótti hundkvikindið og rak Cocker Daniel-inn framan í
afgreiðsludömuna
hundfúll og fékk að kaupa hundamatinn.
Viku seinna vantaði mig kattarmat fyrir
köttinn sem ég fékk í jólatombólu Systrafélagsins og ég dreif mig
að sjálfsögðu með bros á vör í Samkaup/Úrval. Haldið þið að sagan hafi ekki
endurtekið sig, ég fékk ekki að kaupa kattarmatinn því
afgreiðsludaman hélt því fram að rauðhærðir éti kattarmatinn alltaf
sjálfir. Ég varð alveg
æfur, strunsaði út úr búðinni, náði í kattarkvikindið og lét það
urra framan í kassadömuna og keypti svo
kattarmatinn.
Þremur dögum seinna liggur leið mín enn
einu sinni í Samkaup/Úrval, vegna þess að það er jú eina déskotans
búðin hérna, og í þetta skipti fór ég beint að kassanum með litla
dollu í hendinni.
Kassadaman, vinkona mín, spurði hvað hún gæti gert fyrir mig og ég
bað hana um að stinga puttanum í lítið gat sem var á lokinu á
dolunni, og hún gerir það. Upp kemur puttinn útbýjaður í
karrýgulu eða brúnu sulli og er ég ekki frá því að það hafi verið
eitthvað þarna sem líktist gulri baun. Lyktin var frekar ógeðfelld og
spyr kassadaman hvað í ósköpunum þetta sé.
Ég lít á hana skælbrosandi og
segi: “Má ég núna
versla klósettpappír hjá þér?” 
Kv.
Danni Pétur